Βουλιάζει η Μαδρίτη, βουλιάζει κι η Αθήνα
Λαμόγια δεν θα βγάλετε ούτε αυτόν το μήνα
Λαμόγια δεν θα βγάλετε ούτε αυτόν το μήνα
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα #worldrevolution. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα #worldrevolution. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 11 Οκτωβρίου 2011
Πέμπτη 6 Οκτωβρίου 2011
Παρασκευή 26 Αυγούστου 2011
Νικάει ο έρωτας
Πέφτοντας η χούντα, βρέθηκα, μικρό κοριτσάκι ακόμη - με έσερνε ένας μεγάλος μου ξάδελφος - σε μια Συναυλία του Θεοδωράκη στο ΚαραΪσκάκη(*). Τον θυμάμαι σαν να είναι τώρα. Πως σου εντυπώνονται μερικά πράγματα! «Ετοιμαζόμασταν να δώσουμε αυτή τη συναυλία στο Σαντιάγο ως αλληλεγγύη στον ελληνικό λαό. Τα πράγματα όμως ήρθαν αλλιώς. Δίνουμε αυτή τη συναυλία στην Αθήνα ως συμπαράσταση στον χιλιανό λαό που δοκιμάζεται και στη μνήμη του σύντροφου Αλλιέντε».
Σήκωσε ψηλά τα τεράστια χέρια του κι αγκάλιασε όλο το στάδιο. Και κατεβάζοντάς τα άρχισε μια μουσική, μα μια μουσική που την έχω ακόμη στ’ αυτιά μου. Οσες φορές και να την έχω ακούσει εκείνη η φορά τις νικάει.
Era el crepusculo de la Iguana ακούστηκε (**)
Και τότε θυμήθηκα κι αυτή τη φωτογραφία
Σήκωσε ψηλά τα τεράστια χέρια του κι αγκάλιασε όλο το στάδιο. Και κατεβάζοντάς τα άρχισε μια μουσική, μα μια μουσική που την έχω ακόμη στ’ αυτιά μου. Οσες φορές και να την έχω ακούσει εκείνη η φορά τις νικάει.
Era el crepusculo de la Iguana ακούστηκε (**)
Από τότε μου είχε κολλήσει ότι αυτές οι δύο χώρες είναι σαν να έχουν παράλληλη ιστορία. Σαν να μοιάζουν ενώ δεν μοιάζουν. Σαν να είναι καρμικές αδελφές. Μην μου ζητήσετε να το αποδείξω ιστορικά αν κι έχω τεκμήρια . Τώρα λέω τι αισθάνομαι. Διάβαζα, ξαναδιάβαζα, συζητουσα με λατινοαμερικάνους φίλους κι όλο αυτό είχα στο μυαλό μου.
Τώρα πάλι για άλλη μια φορά η ζωή έρχεται να ενισχύσει τις απόψεις μου.
Στην άλλη πλευρά του πλανήτη, σε μια χώρα μικρή, δοκιμασμένη, ταλαιπωρημένη ξεσπούν τεράστιες διαδηλώσεις. Οργανώνεται Εθνική Απεργια. Την ίδια περίοδο που στην εδώ μικρή, δοκιμασμένη, ταλαιπωρημένη χώρα βράζει το πράγμα.
Πάλι η ίδια σκέψη με βασάνιζε όλες αυτές τις ημέρες. Ποιο είναι το μεταφυσικό κοινό που έχουν αυτοί οι δύο κόσμοι;
Τώρα πάλι για άλλη μια φορά η ζωή έρχεται να ενισχύσει τις απόψεις μου.
Στην άλλη πλευρά του πλανήτη, σε μια χώρα μικρή, δοκιμασμένη, ταλαιπωρημένη ξεσπούν τεράστιες διαδηλώσεις. Οργανώνεται Εθνική Απεργια. Την ίδια περίοδο που στην εδώ μικρή, δοκιμασμένη, ταλαιπωρημένη χώρα βράζει το πράγμα.
Πάλι η ίδια σκέψη με βασάνιζε όλες αυτές τις ημέρες. Ποιο είναι το μεταφυσικό κοινό που έχουν αυτοί οι δύο κόσμοι;
Μέχρι που είδα αυτή τη φωτογραφία (ανηρτημένη δια χειρός @ThePressProject)
Και διάβασα αυτό το τουίτ
Στον έρωτα RT @adounas Ο Σεπτέμβρης θα μάς βρει καμένους, χρεωμένους, ξεπουλημένους, χωρίς παιδεία, υγεία, δουλειά. Σε τι ακριβώς ελπίζουμε;
Και τότε θυμήθηκα κι αυτή τη φωτογραφία
και φυσικά και αυτή
Και φωτίστηκα. Το κοινό των δύο λαών είναι ότι και οι δύο πιστεύουν στον έρωτα.
Ο έρωτας νικάει.
Ο έρωτας είναι που νικάει.
-------------
(*) H Συναυλία δόθηκε στο στάδιο Καραϊσκάκη τον Αύγουστο του 1975. Με την Εθνική Χορωδία της Γαλλίας και τα Κρουστά του Στρασβούργου
(**) Pablo Neruda Canto Heneral Algunas Bestias
-------------
(*) H Συναυλία δόθηκε στο στάδιο Καραϊσκάκη τον Αύγουστο του 1975. Με την Εθνική Χορωδία της Γαλλίας και τα Κρουστά του Στρασβούργου
(**) Pablo Neruda Canto Heneral Algunas Bestias
Παρασκευή 29 Ιουλίου 2011
Ε ρε γλέντια αν είναι αλήθεια, ε ρε γλέντια!
Παρότι δεν μας προσήκει να δημοσιεύουμε μη διασταυρωμένες ειδήσεις ή ρεπορτάζ, στη συγκεκριμένη περίπτωση ο πειρασμός είναι τόσο μεγάλος μα τόσο μεγάλος ....
Κατά του «άγριου καπιταλισμού» εξεγείρεται η μεσαία τάξη του Ισραήλ
Καταπιεσμένη από το συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής σε μια οικονομία που ελέγχεται από λίγες οικογένειες, η μεσαία τάξη στο Ισραήλ εξεγείρεται και ονειρεύεται ένα κράτος πρόνοιας.
Η «εξέγερση» ξεκίνησε τον Ιούνιο μέσω του Facebook, με το μποϊκοτάζ στο λευκό τυρί, βασικό τρόφιμο του οποίου η τιμή εκτοξεύτηκε στα ύψη. Πριν από δύο εβδομάδες, μια φοιτήτρια έστησε τη σκηνή της στο κέντρο του Τελ Αβίβ, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την αγωνία και τη διαμαρτυρία της για τα ακριβά ενοίκια.
Υποστηριζόμενη από την ισραηλινή φοιτητική Ένωση, η πρωτοβουλία της εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά. Σήμερα υπάρχουν «στρατόπεδα» με σκηνές στις περισσότερες πόλεις, και η διαμαρτυρία αυξάνεται παρά τις έκτακτες πρωτοβουλίες που ανακοινώθηκαν από τον πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου για τη μεταρρύθμιση στην αγορά ακινήτων.
Μέσα σε ένα χρόνο, οι τιμές των ακινήτων πήραν φωτιά. Το Τελ Αβίβ είδε αυξήσεις κατά 32% (64% πιο πάνω από το 2008), μια τάση που αντικατοπτρίζεται σε ολόκληρη τη χώρα και εμποδίζει την πρόσβαση των νεαρών ζευγαριών στην ιδιοκτησία, καθώς οι μισθοί τους παραμένουν στάσιμοι.
«Ο ρυθμός ανάπτυξης είναι 4,5% εδώ και πολλά χρόνια. Υπάρχει πλήρης απασχόληση, καθώς και 56 δισ. ευρώ συναλλαγματικών διαθεσίμων. Σε μακροοικονομικό επίπεδο, πρόκειται για ευημερία», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Ντρόρα Μπέργκμαν, ανώτερη αξιωματούχος της Τράπεζας Hapoalim.
«Ωστόσο, το κράτος θα πρέπει να παρεμβαίνει για να ελέγχει τις τιμές, επειδή οι μεσαίες τάξεις, στις οποίες βασίζεται η οικονομία, γίνονται όλο και πιο φτωχές από τον άγριο νόμο μιας αγοράς σφιχτής και κυριολεκτικά δέσμιας των μεγάλων οικογενειών», προσθέτει.
Το σχόλιό της αναφέρεται στα μονοπώλια οικογενειακών ομίλων όπως ο Nohi Dankner (ασφάλειες, αεροπορικές εταιρείες, σούπερ μάρκετ, κινητά τηλέφωνα, τηλεόραση), ο Lev Leviev (διαμάντια, κτηματομεσιτικά, τηλεόραση, καύσιμα), ο Shari Arison (τράπεζες, εθνικές οδοί, κτηματομεσιτικά), και ο Yitzak Tshuva (καύσιμα, κτηματομεσιτικά, κατασκευές, τηλεόραση, ασφάλειες).
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Τράπεζας του Ισραήλ, δεκαοχτώ οικογένειες ελέγχουν τις εταιρείες που παράγουν το 50% του ΑΕΠ της χώρας.
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) που αποτελείται από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο, στον οποίο το Ισραήλ εντάχθηκε το 2010, προειδοποίησε για τη συγκέντρωση του πλούτου και το επίπεδο της ανισότητας.
Επίσημη μελέτη που δημοσιεύτηκε το Νοέμβριο, αναφέρει ότι το 2009 σχεδόν το ένα τέταρτο των Ισραηλινών ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας, με μέσο μηνιαίο εισόδημα μικρότερο των 3.630 σέκελ (740 ευρώ).
Οι διαδηλωτές εξεγείρονται κατά του «άγριου καπιταλισμού» και ζητούν κοινωνική δικαιοσύνη. Χιλιάδες γιατροί, που απεργούν για πάνω από τρεις μήνες, απαιτούν επίσης από τον κ. Νετανιάχου την αύξηση των μισθών τους και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους.
Χιλιάδες μητέρες βγήκαν στους δρόμους σε πολλές πόλεις την Πέμπτη σπρώχνοντας καροτσάκια, για να διαμαρτυρηθούν για το «καταχρηστικό» κόστος της εγγραφής στα νηπιαγωγεία. Οι τοπικές κοινότητες έχουν καλέσει για μια απεργία «αλληλεγγύης».
Ο γενικός γραμματέας της ισχυρής συνδικαλιστικής ομοσπονδίας Histadrοut (700.000 μέλη), Οφέρ Εϊνί, απείλησε τον Νετανιάχου ότι θα «χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του» από την Κυριακή, αν μέχρι τότε οι κοινωνικοί εταίροι δεν κινητοποιηθούν «για να σώσουν τις μεσαίες τάξεις».
«Οι δεκαοκτώ οικογένειες που ελέγχουν την ισραηλινή οικονομία μας κοροϊδεύουν. Ρουφάνε το αίμα μας με τις τράπεζές τους, τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ και μας αποβλακώνουν με την τηλεόρασή τους», γράφει ο Άρι Σαβίτ, γνωστός δημοσιογράφος της εφημερίδας Haaretz, η οποία καλεί για «ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο».
Πρωτότυπη δημοσίευση
: Sky
Κατά του «άγριου καπιταλισμού» εξεγείρεται η μεσαία τάξη του Ισραήλ
Καταπιεσμένη από το συνεχώς αυξανόμενο κόστος ζωής σε μια οικονομία που ελέγχεται από λίγες οικογένειες, η μεσαία τάξη στο Ισραήλ εξεγείρεται και ονειρεύεται ένα κράτος πρόνοιας.
Η «εξέγερση» ξεκίνησε τον Ιούνιο μέσω του Facebook, με το μποϊκοτάζ στο λευκό τυρί, βασικό τρόφιμο του οποίου η τιμή εκτοξεύτηκε στα ύψη. Πριν από δύο εβδομάδες, μια φοιτήτρια έστησε τη σκηνή της στο κέντρο του Τελ Αβίβ, εκφράζοντας με αυτό τον τρόπο την αγωνία και τη διαμαρτυρία της για τα ακριβά ενοίκια.
Υποστηριζόμενη από την ισραηλινή φοιτητική Ένωση, η πρωτοβουλία της εξαπλώθηκε σαν πυρκαγιά. Σήμερα υπάρχουν «στρατόπεδα» με σκηνές στις περισσότερες πόλεις, και η διαμαρτυρία αυξάνεται παρά τις έκτακτες πρωτοβουλίες που ανακοινώθηκαν από τον πρωθυπουργό, Μπενιαμίν Νετανιάχου για τη μεταρρύθμιση στην αγορά ακινήτων.
Μέσα σε ένα χρόνο, οι τιμές των ακινήτων πήραν φωτιά. Το Τελ Αβίβ είδε αυξήσεις κατά 32% (64% πιο πάνω από το 2008), μια τάση που αντικατοπτρίζεται σε ολόκληρη τη χώρα και εμποδίζει την πρόσβαση των νεαρών ζευγαριών στην ιδιοκτησία, καθώς οι μισθοί τους παραμένουν στάσιμοι.
«Ο ρυθμός ανάπτυξης είναι 4,5% εδώ και πολλά χρόνια. Υπάρχει πλήρης απασχόληση, καθώς και 56 δισ. ευρώ συναλλαγματικών διαθεσίμων. Σε μακροοικονομικό επίπεδο, πρόκειται για ευημερία», δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο η Ντρόρα Μπέργκμαν, ανώτερη αξιωματούχος της Τράπεζας Hapoalim.
«Ωστόσο, το κράτος θα πρέπει να παρεμβαίνει για να ελέγχει τις τιμές, επειδή οι μεσαίες τάξεις, στις οποίες βασίζεται η οικονομία, γίνονται όλο και πιο φτωχές από τον άγριο νόμο μιας αγοράς σφιχτής και κυριολεκτικά δέσμιας των μεγάλων οικογενειών», προσθέτει.
Το σχόλιό της αναφέρεται στα μονοπώλια οικογενειακών ομίλων όπως ο Nohi Dankner (ασφάλειες, αεροπορικές εταιρείες, σούπερ μάρκετ, κινητά τηλέφωνα, τηλεόραση), ο Lev Leviev (διαμάντια, κτηματομεσιτικά, τηλεόραση, καύσιμα), ο Shari Arison (τράπεζες, εθνικές οδοί, κτηματομεσιτικά), και ο Yitzak Tshuva (καύσιμα, κτηματομεσιτικά, κατασκευές, τηλεόραση, ασφάλειες).
Σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη της Τράπεζας του Ισραήλ, δεκαοχτώ οικογένειες ελέγχουν τις εταιρείες που παράγουν το 50% του ΑΕΠ της χώρας.
Ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) που αποτελείται από τις πλουσιότερες χώρες στον κόσμο, στον οποίο το Ισραήλ εντάχθηκε το 2010, προειδοποίησε για τη συγκέντρωση του πλούτου και το επίπεδο της ανισότητας.
Επίσημη μελέτη που δημοσιεύτηκε το Νοέμβριο, αναφέρει ότι το 2009 σχεδόν το ένα τέταρτο των Ισραηλινών ζούσε κάτω από το όριο της φτώχειας, με μέσο μηνιαίο εισόδημα μικρότερο των 3.630 σέκελ (740 ευρώ).
Οι διαδηλωτές εξεγείρονται κατά του «άγριου καπιταλισμού» και ζητούν κοινωνική δικαιοσύνη. Χιλιάδες γιατροί, που απεργούν για πάνω από τρεις μήνες, απαιτούν επίσης από τον κ. Νετανιάχου την αύξηση των μισθών τους και τη βελτίωση των συνθηκών εργασίας τους.
Χιλιάδες μητέρες βγήκαν στους δρόμους σε πολλές πόλεις την Πέμπτη σπρώχνοντας καροτσάκια, για να διαμαρτυρηθούν για το «καταχρηστικό» κόστος της εγγραφής στα νηπιαγωγεία. Οι τοπικές κοινότητες έχουν καλέσει για μια απεργία «αλληλεγγύης».
Ο γενικός γραμματέας της ισχυρής συνδικαλιστικής ομοσπονδίας Histadrοut (700.000 μέλη), Οφέρ Εϊνί, απείλησε τον Νετανιάχου ότι θα «χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που έχει στη διάθεσή του» από την Κυριακή, αν μέχρι τότε οι κοινωνικοί εταίροι δεν κινητοποιηθούν «για να σώσουν τις μεσαίες τάξεις».
«Οι δεκαοκτώ οικογένειες που ελέγχουν την ισραηλινή οικονομία μας κοροϊδεύουν. Ρουφάνε το αίμα μας με τις τράπεζές τους, τις εταιρείες κινητής τηλεφωνίας και τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ και μας αποβλακώνουν με την τηλεόρασή τους», γράφει ο Άρι Σαβίτ, γνωστός δημοσιογράφος της εφημερίδας Haaretz, η οποία καλεί για «ένα νέο κοινωνικό συμβόλαιο».
Πρωτότυπη δημοσίευση
Τετάρτη 27 Ιουλίου 2011
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)